foto's.
muziek.
pers.
foto's
muziek
pers
foto's
muziek
pers
welkom.

wie wij zijn.

wat wij doen.

producties.

Dora.

agenda.

links.

contact.

producties

2015: “Geen Bereik”

Een vrouw is zo gebiologeerd door haar telefoon, dat zij geen aandacht heeft voor haar omgeving. Ook niet voor de man die nadrukkelijk naar haar hand dingt. Zijn pogingen dat haar duidelijk te maken stranden door haar fixatie voor de ‘ telefonische dialoog’. Teneinde raad besluit de man het object van zijn begeerte middels haar eigen object van neurose, de telefoon, te benaderen. Hij snelt naar een telefooncel en belt haar.


Te zien op het Stadsfestival Zwolle 3 t/m 6 september. Locatie: tuin Stedelijk Museum Zwolle


2013: Dora, een liefdesgeschiedenis

In het boek Dora, een liefdesgeschiedenis van Toon Tellegen, slaagt hoofdpersoon Vink er in de proloog niet in om zijn liefde aan vriendin Dora te verklaren. In het boek gaan 52 gedroomde gemoedstoestanden voorbij, met allemaal hetzelfde droevige eindresultaat: Dora gaat zonder Vink naar het strand. In Dora, een liefdesgeschiedenis worden 4 van deze gedroomde gemoedstoestanden zintuiglijk vormgegeven, met een verrassende epiloog tot slot.

 

De teksten van het boek Dora, een liefdesgeschiedenis zijn door Alice Zwolschen bewerkt tot een gezongen versie. De karakteristieke taal blijft van Toon Tellegen.

 

Dora, een liefdesgeschiedenis gaat in september 2013 in première tijdens het Stadsfestival van Zwolle. Lees meer over Dora >>

 

2011: Hou me wakker
Tijdens het festival ZwArt, dat plaatsvindt in Zwolle van 5 t/m 10 juli 2011, presenteert de SchatKamerOpera het nachtconcert:

 

Hou me wakker

 

Wat is het met de nacht...

Levensgrote zachte geluiden. Je wilt slapen maar je kunt niet. Een onduidelijke contour. Zit daar een man achter de piano? En waarom doet de radio niet wat jij wilt? Een zoete stem die dreigt je te wurgen, een vergissing…

Gelukkig is daar: de maan.

 

Een gedramatiseerd recital met liederen van o.a. Barber, Brahms, Veen, Schumann en Dvorak

In het huis van Ruth Tillema

Koestraat 40, Zwolle

 

Heleen Koele, sopraan / René Veen, tenor / Bernhard Touwen, piano / Daan Jansen, soundscape / Rata Kloppenburg, regie

 

Op woensdag 6 en donderdag 7 juli: om 10 voor 10  en om 11 voor 11

 

Op vrijdag 8 en zaterdag 9 juli: om 10 voor 10, om 11 voor 11 en om 12 voor 12

 

Wie is nog wakker? Wie durft?

 

Het concert duurt 35 minuten

Er is plaats voor maximaal  35 personen                                            

Elke dag is er, aansluitend aan het laatste nachtconcert,

een gratis drankje in de tuin    


                                          

2009: Wie is Mignon                                                        synopsis Wie is Mignon >>

Voor de derde keer heeft Rata Kloppenburg, regisseur en artistiek leider van SchatKamerOpera, de opdracht aangenomen om een productie te maken voor het Nederlands KamerOperaFestival in april 2009. In deze editie vormen vstukken van Hugo Wolf, waarvan de teksten afkomstig zijn uit de roman Wilhelm Meisters Leerjaren van Johann Wolfgang von Goethe, het hart van de gloednieuwe opera Wie is Mignon.

 

Met Wie is Mignon biedt het team van SchatKamerOpera zichzelf en het publiek een nieuwe uitdaging: SchatKamerOpera heeft een opera gemaakt over grote thema’s, gebaseerd op Goethe’s roman, in het Nederlands, voor een groot en divers publiek, met een klein, flexibel ensemble van musici en zangers. Het artistieke team zal net als in 2007 bestaan uit regisseur Rata Kloppenburg, muzikaal leider Steven Faber en tekstschrijver Alice Zwolschen en voor deze productie worden aangevuld met dramaturg Aafke de Jong.

 

Bij de vorige producties ging het om het overbrengen van de intimiteit en de poëzie van de liederen die werden uitgevoerd. De romantische omgeving (zoals de stijlkamers en de verschillende locaties in een kasteeltuin) vormde een natuurlijke achtergrond voor de muziek. Nu zijn de makers toe aan het maken en brengen van ‘een verhaal met een begin, een midden en een eind’ dat op verschillende locaties kan worden uitgevoerd.  Ze willen hun ervaringen met elementen van de vorige producties verder uitbouwen en ‘een echte’ want volledige opera maken. Een lang gekoesterde wens gaat hiermee in vervulling. De overeenkomsten tussen eerdere producties en deze opera zullen bestaan uit wat inmiddels kenmerkend is voor producties van SchatKamerOpera: de teksten zullen ook nu worden gezongen in de Nederlandse taal en het doel blijft spelen voor een publiek dat niet gewend is om naar de opera te gaan.

 

2007: Tot Ik Zelf Verdwijn…                                                                foto’s 2007 >>

De productie in 2007 werd een collage van drie onvoltooid gebleven en deels verloren gegane opera´s van Franz Schubert op een nieuw Nederlands libretto van Alice Zwolschen en zintuiglijk vormgegeven en uitgevoerd op het landgoed Den Alerdinck bij Zwolle. Het huis, de tuinen, de vijver en het prieel werden gebruikt voor de uitvoering van de prachtige muziek van Schubert. In het koetshuis kon het publiek luisterend aan-schuiven voor een eenvoudige doch voedzame zuurkoolmaaltijd. Deze productie, die vol lof beschreven werd in de regionale en landelijke pers, was een uitdaging voor de verstokte operaliefhebber en voor jongeren een ideale, laagdrempelige en plezierige kennismaking met het fenomeen opera.

 

2005: Opera op de fiets                                                                       foto’s 2005 >>

De Stichting Nederlands Kameropera Festival gaf in 2005 de Zwolse theatermaker Rata Kloppenburg opdracht om een verzameling liederen uit drie eeuwen op drie verschillende locaties in het landelijk gebied rond Zwolle ten uitvoer te brengen. Haar werd gevraagd zoveel mogelijk te werken met Zwolse musici en de liederen te regisseren als betrof het pure opera. De voorstelling Opera op de fiets was een groot succes: mensen met en zonder voorkennis van klassieke muziek en opera waren diep geraakt door deze multi-zintuiglijke voorstelling. Het aantal jongeren dat de voorstelling bezocht was gering, maar hun positieve reactie ‘Als dit opera is, wil ik er nog wel vaker heen!’ vormde een groot compliment voor de uitvoerenden.

 

De makers hadden de sterke behoefte om het fenomeen kameropera voor een breder publiek dan de gangbare opera-liefhebber dichterbij te brengen. Aspecten als het werken op locatie, een intieme theatrale omgeving, een klein publiek dat meebeweegt in de handeling en de vele zintuiglijke aspecten werden de leidraad van de voorstelling en het handelsmerk van SchatkamerOpera.