foto's.
muziek.
pers.
foto's
muziek
pers
foto's
muziek
pers
welkom.

wie wij zijn.

wat wij doen.

producties.

Dora.

agenda.

links.

contact.

wij doen

Doelstellingen van de SchatKamerOpera

 

Kameropera dichtbij

De Stichting SchatKamerOpera vindt het belangrijk kameropera op een manier te presenteren die de gangbare afstand tussen uitvoerenden en publiek verkleint. In haar producties van 2005 en 2007 was dit aspect van essentieel belang. Een relatief klein publiek bewoog zich tussen de musici door. Er werd niet, zittend op een rij comfortabele stoelen, van een afstand toegekeken, maar het publiek maakte deel uit van de handeling. Zittend op het gras werd men omgeven door muziek, wandelend door een bos werd men verrast door een groep muzikanten, fietsend door het landschap kwam het publiek terecht aan de oever van een rivier waar vanuit een roeibootje een prachtig lied van Schubert gezongen werd, etend en drinkend aan grote tafels was men getuige en zelfs onderdeel van een gezongen verhaal.

 

Multi-zintuiglijke vormgeving

Er wordt tijdens voorstellingen gewandeld, gegeten, gedronken en voortdurend genoten van het prachtige landschap. De geur van gebakken spek, de smaak van wijn, het geluid van roeispanen op het water …. Dit alles maakt deel uit van de muziek en het gezongen verhaal. De opera komt zo dicht op en kruipt wellicht onder de huid van het publiek.

 

Nederlandse taal

Ook de taal is dichtbij. Zangers die voor het eerst in het Nederlands zingen ervaren hoe de tekst plotseling meer gaat leven, dichter bij de eigen beleving komt. Een publiek dat meeleest in een programmaboekje of van boventiteling, besluit vaak de tekst "op te geven" en zich te concentreren op de muziek of het beeld. Maar als de eigen taal klinkt kan niemand zich er aan onttrekken. De tekst komt woord voor woord en op het moment dat het klinkt (er wordt niet "vooruit gelezen") binnen. Dit vergroot de impact van de tekst en roept vaak onverwachte emoties op.

 

Deels nieuw publiek, ook jongeren

SchatKamerOpera mocht zich in de producties van 2005 en 2007 verheugen in een grote hoeveelheid niet-opera kenners. Zij voelden zich aangetrokken tot de formule van de SchatkamerOpera: het fietsen in de mooie omgeving van Zwolle, wandelen over een prachtig landgoed in combinatie met het luisteren naar (niet al te lang durende…) muziek. Hun reacties waren uitermate positief ("Als dit opera is wil ik nog wel eens vaker gaan!") en vormden voor de  Schatkamergroep  een groot compliment.

Het is de overtuiging van de Schatkamergroep dat klassieke muziek in het algemeen en opera in het bijzonder ten onterechte onbemind is. Dit heeft ons inziens veeleer te maken met de context waarin klassieke muziek klinkt. Wie of welke jongere gaat er nu om 8 uur ´s avonds in de rij staan bij "oude mensen" om na het drie kwartier niet mogen hoesten of spontaan applaudisseren zich in diezelfde rij te voegen  voor een slap kopje koffie? De context schrikt af, niet de muziek zelf. Daar is nog nooit in een uitdagende en plezierende sfeer naar geluisterd.

 

Acterende instrumentalisten

Regisseur Rata Kloppenburg werkt met instrumentalisten die de orkestbak ver achter zich gelaten hebben. Zingen en acteren is onderdeel van hun werk. Zo zorgen zij niet alleen voor klinkend resultaat, maar zijn zij personages in het verhaal. Voor het publiek biedt dit een verrassend resultaat. En voor de musici zelf is het uitdagend en verfrissend om zo te werken en betrokken te zijn en is deze vorm een uitdaging op het gebied van nieuwe presentatievormen.

Er is geen hiërarchie in de inbreng van regisseur en vormgever. Ook librettist en musici hebben, bijvoorbeeld bij de keuze van de operafragmenten, een grote inbreng. Wel heeft de regisseur vetorecht en eindverantwoordelijkheid.

“Werkend met de zangers en instrumentalisten, per slot van rekening amateurs op het gebied van acteren, ga ik uit van wat er al is: gevoel voor timing, vermogen tot stil zijn en niet-acteren. Allereerst moet de muziek gekend en eigen zijn. In de fase van instudering ben ik aanwezig en stuur ik niet. Ik laat me beïnvloeden door de inbreng van de musici. Samen komen we tot de eerste belangrijke interpretatie van het verhaal. Dan begin ik de musici te focussen op hun allerdiepste beleving van de muziek zelf. Stap voor stap en alleen als dat nodig is, leer ik hen deze kernbeweging naar buiten te brengen, eventueel uitbundig te maken. Al doende gaan tekst en muziek steeds meer inhoud krijgen, en wordt duidelijk welke kant de regie op gaat.”

Ook de librettist maakt deel uit van het proces. Haar opdracht luidt: vertrek vanuit de muziek, loop rond op de locatie, lees alle onderliggende libretti en liedteksten.